Wiesz, tyle chcę Ci powiedzieć... tyle naprawdę mało wartościowych rzeczy, ale mimo to istotnych. Nie wiem czy jest sens je wszystkie wymieniać, chyba szkoda na nie czasu i Twojej uwagi. Ale na początku chce Ci podziękować za samą Twoją obecność w moim życiu. Nie wiem jak to się stało, ale świadomość, że jesteś, dodaje mi sił i odwagi do otwarcia oczu każdego poranka. Wiem, że nie zawsze jestem miła w stosunku do Ciebie i wygaduję rożne głupoty na Twój temat.. musisz mi wybaczyć, taka już jestem.
Uwielbiam myśleć o Tobie i jesteś moim natchnieniem do pisania. Często denerwuje mnie to co robisz i mocno Cię wtedy krytykuję, ale wiesz, że wszystko co mówię, mówię jedynie z troski. Nie wiem, co sprawia, że jesteś moim Heilig, może to Twój sposób bycia? Nie zastanawiałam się nad tym jeszcze i chyba nie będę, bo odkryję tę tajemnicę, a wtedy magia zniknie.
Wiem, że nigdy tego nie przeczytasz i nawet się nie dowiesz o istnieniu 'Frei Im Freien Fall', ale dzisiejszy wpis jest tylko i wyłącznie dla Ciebie.
'In mir wird es langsam kalt
Wie lang könn’ wir beide hier noch sein
Bleib hier, die Schatten woll’n mich hol’n
Doch wenn wir gehen, dann gehen wir nur zu zweit
Du bist alles, was ich bin
Und alles, was durch meine Ader fließt
Immer werden wir uns tragen
Egal, wohin wir fahr’n
Egal, wie tief '
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz